10 daagse Wild Food & Bushcraft Expeditie in de Noorse wildernis.

De “Wild Food & Bushcraft Expeditie” in het Noorse Trysil was deze zomer een onvergetelijk avontuur. Negen nieuwsgierige natuurliefhebbers uit België, Nederland en de Verenigde Staten van Amerika trokken tien dagen lang, onder leiding van begeleiders Klaus, Manuel en Lynn, diep de wildernis in om te leren leven in, van en met de natuur. In deze blogpost lees je wat we beleefden, welke vaardigheden we opdeden, en waarom deze reis een absolute aanrader is voor wie van natuur, avontuur en ambacht houdt.

Eerste Ontmoeting met de Wildernis

Vanaf de aankomst in Noorwegen voelden alle deelnemers dat dit geen doorsnee reis zou zijn. De omgeving was onvoorstelbaar puur: uitgestrekte bossen vol dennenbomen, berken en sparren, kabbelende beekjes, en Noorse meren waarin het zonlicht schitterde. Ons basiskamp was eenvoudig: tenten, hangmatten, een kampvuurplaats, enkele dozen met materiaal en voor de rest veel natuur. Smartphones werden (grotendeels) opgeborgen — hier ging het om echt contact, met elkaar en met de natuur.

Het warme welkom van de begeleiders zorgde meteen voor enthousiasme. Hun passie en ervaring gaven iedereen vertrouwen om nieuwe dingen te leren en uit de comfortzone te stappen. De groepssfeer zat goed: open, respectvol en vol energie. Al snel werd er gelachen en was de toon gezet.

Vuur, Hout en Wildplukken

Al op de eerste dag leerden we ons eigen vuur maken, veilig met zagen en bijlen omgaan, en werden er bomen geveld voor brandhout. De bossen rondom het basiskamp zaten vol eetbare planten en paddenstoelen: bosbessen, vossenbessen, boleten, russula's, sparrenschors, wilde zuring en nog veel meer. Dankzij de manden van schors, die we zelf leerden maken werd er al snel duchtig gewildplukt. Het enthousiasme steeg met elke vondst: sappige bessen, geurige paddenstoelen – alles recht uit de natuur en later op het kampvuur bereid.

Ambachtelijke Vaardigheden: Schorsmanden & Vissenleer

Het leren om natuurlijke materialen te gebruiken stond centraal. Uit sparrenschors en sparrennaalden maakten we een mandje dat perfect was voor het verzamelen van wildpluk. Op dag 6 stond vissen en vissenleer looien op het programma. Met handgemaakte hengels en netten vingen we snoek en baars, die vervolgens met zorg werden gefileerd en bereid boven het vuur. Sommige stoomden we met sparrennaalden, andere rechtstreeks op de kolen. Ondertussen looiden we vissenhuiden met een extract van sparrenschors tot soepel leer, een meditatieve bezigheid waarbij traditie en innovatie samenkwamen. Sommigen maakten hier een lederen armband of een zakje van, anderen maakten armbandjes uit de ruggengraat van snoek, dat allemaal unieke aandenkens zijn aan een bijzondere dag.

Hiken, Navigatie en Sporen

Elke dag trokken we eropuit, soms voor een kleine wandeling, andere keren voor iets langer dwars door het ruige terrein. Dankzij praktische navigatielessen leerden we werken met kaart en kompas, maar ook vertrouwen op onze zintuigen, de stand van de zon, het lezen van de natuur, en het herkennen van microsporen als kapotte takjes en vers gedraaide aarde. Tijdens de tracking (spoorlopen) ontdekten we dierensporen, voeder en slaapplekken van elanden, massaal veel uitwerpselen van allerhande diersoorten en zelfs de uitwerpselen van een beer. Die momenten gaven ons echt het gevoel één te zijn met het bos.

Solo-Avontuur in de Wildernis

Een van de meest spannende onderdelen was de solo. Iedere deelnemer koos een eigen plek, bouwde met natuurlijke materialen of met een tarp een schuilplaats, en was twee nachten en dagen volledig op zichzelf aangewezen. Onder een sterrenhemel, enkel omringd door het ruisen van de bomen en het geknetter van hun vuurtjes, ervaarden ze pure stilte en reflectie. Ieder vulde zijn dagen zelf in met vissen, houtbewerking, meditatie, dieren observeren,... of gewoonweg genieten. Na twee en een halve dag keerde iedereen vol trots, verhalen en verrassend veel zelfvertrouwen terug naar het kamp. Die ervaring gaf een enorme boost: angst maakte plaats voor rust, vertrouwen en respect voor de natuur.

Eten uit het Wild

Culinair genieten was elke dag weer bijzonder. Van survival soep (korstmossen, bessen en water), en koekjes van sparrenschors, tot vis, shakshuka en paddenstoelen stoofpot. Avonden werden afgesloten met lekker warme gerechten, aangename gesprekken en gelach rond het vuur. Niemand miste luxe — alles voelde bijzonder door de eenvoud en versheid van de ingrediënten.

Reflectie

Elke dag leerde je iets nieuws, kreeg je theorie en praktijkkennis over uiteenlopende onderwerpen zoals houtbewerking, wildpluk, en het tracken van dieren. Samenwerken stond vaak centraal, of het nu ging om het bouwen van een waterdichte natuurlijke schuilplaats, het verzamelen van wild voedsel of het oplossen van kleine tegenslagen zoals natte sokken, een verloren gsm, of nachtelijke geluiden in een donker bos.

Het groepsgevoel groeide elke dag. Gesprekken bij het vuur gingen over respect voor het land, delen van kennis, verwondering over elkaars interessante hobby's, en dromen van toekomstige expedities. Iedereen hielp elkaar, motiveerde bij fysieke uitdagingen en lachte samen.

Aan het einde van de expeditie was iedereen veranderd. De rugzak zat vol zelfgemaakte ambachten (houten kunstwerkjes, vissenleer, armbanden,...), vuile kleren, en vooral een schat aan kennis en herinneringen. Velen ontdekten hun fysieke grenzen en voelden zich sterker dan ooit; anderen werden verrast door de rust die de natuur brengt. Klaus vroeg bij het slotkampvuur: “Wat neem je mee naar huis?” Antwoorden waren divers: nieuwe vrienden, recepten, vertrouwen om vaker de natuur in te trekken, en het verlangen om bewuster te leven. De “Wild Food & Bushcraft Expeditie” was méér dan een cursus; het was een kans om jezelf te herontdekken, praktische vaardigheden op te doen en echte connectie te ervaren. Wie terugdenkt aan deze reis, denkt aan veel gelach, kennis, het proeven van wilde gerechten, het delen van verhalen rond het kampvuur en nog zo veel meer.